3 defa sağol..
yine hastahane kokuları dolasıyor evimizin uzerinde.. ve ben yine cocukluğuma dönüyorum elde olmadan. güçlü kuvvetli kollar, kanlı canlı yanaklar görüyorum çocuk gözlerimden…
yine vicdan azapları duyuyor, yine üzülüyorum.
şimdi sen, böyle karşımda yatarken en güzsüz en çocuksu halinle, ben, sırtında gezdiğim günleri düşünüyorum. korkundan titrediğim anları, babamdan kaçıp ardına saklandığım zamanları.
gücün en görkemli tanımı oluşunu düşünüyorum.
bana gelirken yanında getirdiğin şekerler, çikolatalar geldi sana bakarken aklıma. şimdi ben, elimde bir şişe su, bir kutu meyva suyuyla odana girerken acaba ödenir mi bu haklar diye düşünüyorum.
hayatımdaki vazgeçilmez varlığından geçmek ne kadar da zor. sanki, orada köşende en güçlü halinle kalacakmışsın gibi gelirdi oysa hep. sen hep bizi bile gömen adam olacaktın ne oldu. belki bu yüzden inanamayan gözlerle bakıyorum hasta yatağına. sanki simdi kötü birşey olsa, ben yine ardına saklansam koruyacakmış gibisin.
bilinçsizce yüzümü okşamaların, saçımla oynamaların…
söylenecek, hatırlanacak o kadar cok anım var ki sana dair.
dedem..
canım..
iki iyilikten bir iyilik derler ya…
edit: iki iyilikten biri. içim daglaniyor. seni oyle cok ozluyorum ki… (06/mayıs/2007)