Sunasan

yüzüne bakmaya utandıklarım var. ya da yüzüme baktıklarında utandıklarım herneyse. koyu tenimin gizlediği kızarıklıklarım var. içimden geçirdiğim ayıp, günah düşüncelerim. kulaklarımı çınlatanlarım var çoğu zaman. ya da kulaklarını çınlattıklarım var. ahlarım var aldığım. suçlayanlarım, suçladıklarım var ama ne önemi var.

uyuyup uyandıklarım, gerçekken rüya rüyayken gerçek sandıklarım var. intiharlarım var çoğu zaman hiç yaşamadığım. atlayışlarım var uçurumlardan yere hiç çakılmadığım.

yazarken ağrıyan bileklerim var artık. yada ağlarken kuruyan gözlerim ne fark eder? yürürken ağrıyan dizlerim, saçlarımda beyazlarım var. tel tel sayarsam çoğalır diye korktuğum. gözlerimin altında morluklarım, mimik kırışıklıklarım var.

sevmediğim bir hayatım, sevdiğim anlarım var. ölümün yakasına yapışmak isterken deli gibi yaşamaya çalışmalarım. dengesizliklerim var. psişikle katatonik arası hallerim…

bileklerimi kesiveresim var çoğu zaman…
TANRIM seni göresim var.
“neden?” diye sorasım…

Bu yazı 31 Aralık 2006, 03:20 tarihinde edebi kusmuklarım kategorisi altında yayınlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.