Sunasan

Beni üşütmeyecek kadar yakın,

incitmeyecek kadar uzak ol.

Ölüp gittiğimizde birimizden birimiz, yaralarımızla anmayalım. 

Beni üşütmeyecek kadar yakın dur, 

Uzandığımda sarılalım. 

Nefesin girsin ensemden içeri hücrelerimde uyuyalım. 

Sesin sarmalasın beni, girmeli kulağımdan, ciğerime kadar inmeli.  Benden incitmeyecek kadar uzak dur. 

Korunmak için çıkardığın dikenlerin dağlamasın beni. 

Ama daha çok yakın dur yamacıma,  Duymalıyım fısıldayan da sesini. 

Ne gelecekse senden gelsin. 

Dağların yaralasın içimi.

Gel! İçimde otur. 

25/07/08    

geçen sene yazdığım yazıyı arşivde aradım ve bulamadım. mal gibi siteye yazmamışım galiba ben onu.

aklımda kalanlardan, siyah çizme vardı aldım onu. en oluru olan da oydu zaten. siyah hırkayı da aldım. daha doğrusu onu almadım da varmış lan benim siyah hırkam evde onu buldum.

2009 böyle tam manasıyla yinyang gibi bişidi. en mutlu, en üzgün, en zayıf, en güçlü, en neşeli, en gudubet, en ayık, en sarhoş, en tatlı, en acı, en verimli, en verimsiz, en anlayışlı, en anlayışsız, en ilgili, en vurdumduymaz, en güleç, en somurtuk, en travel, en bok yeme otur yılımdı. ilk yarısında bazı dileklerin gerçekleşebileceğine inanırken son yarısında koduğumun dünyasında hiçbir mutluluğun baki kalmadığına inandım. bazı yalanlar güzel bazı gerçekler acıymış. yalanların yalan olduğu gerçeğiyle yüzleşmek çok zormuş. uzuuuun yılardan sonra sevmek güzelmiş tekrar denemek hoş oldu yine de. yeni yerler, yeni insanlar tanımak, yeni şeylerden zevk almak uzun zamandır yapmadığım birşeydi. 2009′da bazı yalanlar bana bu imkanı sağladı, güzel oldu. (devamı…)