Sunasan

bugün doğum günüm. evet evet teşekkürler. sanki çok okuyan eden varmış gibi.

kendim bile geri dönüp okumuyorum yazılarımı. o yüzden çok bi beklentim yok yani.

bu sabaha kadar 30 yaş!! aman tanrım 29 da ölmek istiyorum!!!! modunda beklediğim bir yaştı. ama bu sabah bi baktım ki. pinnnnggggg!!! 29 oluvermişim. ölmek istemiyorum. yani en azından şu anda.

çünkü!

sanırım artık uyandım!!

olm kimse bana zerre kadar değer vermiyo lan. kendi anam babam dahil olmak üzere herkes beni çok sever görünüp beni bitiriyo ince ince. sürekli benden beklenen bazı görevler var. sahip olmam beklenen nicelikler var. iyi bir evlat, ilgili bir evlat, anlayışlı bir evlat, duyarlı bir evlat, hal hatır soran bir evlat, o gün neler olmuş merak eden bir evlat, sorun çözücü evlat, pratik evlat, elinden iş gelen evlat, namuslu evlat, akıllı evlat, ruhlu!! evlat…

ama dönüp baktımda benim beklentilerim nerde??? hayatımı kendi hayatının önüne koyduğunu sandığım ama sanırım aslında çok büyük bir yalanın penceresinden baktığım bir ailem var. kendi anam babam dahil olmak üzere herkes bencil. herkes kendi gemisini yürütmek için çabalıyor. ve ben napıyorum? beynini siktiğimin malı olarak sürekli özveride bulunuyorum. sürekli beklentileri karşılamaya çabalıyorum. karşılayamadığımı hissettiğim anlarda suçluluk duyuyorum falan?

e hepinizin şu mübarek günde sülalenizi sikeyim o zaman.

30 şahane bir yaşmış arkadaş. yaklaştıkça uyanıyorum.