Sunasan

yaşamı geçtim ölüme 20 var abi;

Zaman tiktaklarıyla başımı döndürürken gözüm takvime takılıyor. 30 Temmuz. Annem beni doğuralı 24 yıl 3 gün 5 saat olmuş. Babam öleli 13 yıl 4 ay 2 gün 8 saat. Annemin gidişinin üzerinden 2 sene 3 ay 13 gün geçmiş.

Yalnızlığa alışalı hiç olmamış, yalnız kalalı çok. Bugün amaçsızca sokaklarda dolaşmaya başlayışımın 4. günü. Hala ölmedim. Hala gaspa, darpa, tecavüze uğramadım. Oysa ki küçükken ne çok korkarlardı dışarı çıktığımda. Herneyse çok uzak geçmişler bunlar. Nerde kalmıştım. (devamı…)

telefonun sesine uyandım. hala rüya görmekteyim diye düşündüm. ama öylesine gerçekti ki havanın kokusu. hani olur ya düş görüp gerçek olmadığını bilmek vardır. bu öyle değildi. anlamsız bir şekilde sürekli sızlayan tırnaklarımı yokladım acaba yerlerindeler mi diye. az önce görmekte olduğum korkunç kabusun kalıntısı psikolojik bir sızlama olmalıydı bu.

çıldırdığımı düşündürecek derecede çirkin birinden kaçmaya çalışırken ellerimle toprağı kazıyordum. sonra birden yaratık çığlıklar atarak toprağa karıştı. sonra telefon. uyanmışım. bu saatte kim arar diye düşündüğümü hatırlıyorum. elimi başucundaki lambaya uzattım ama elektrikler kesikti. (devamı…)

Soğuk florasan ışığı yüzüden gözlerim kapalı olmasına rağmen uyanıyorum. Hızla giden trenin tenha bir vagonundayım. Benim dışımda 5 kişi daha var. Göz ucuyla bana baktıklarını hissediyorum. Camdan yüzlerini takip ediyorum. Evet bana bakıyorlar. Bundan o kadar eminim ki. Birini kestiriyorum gözüme. Onunda gözleri bende. Ama onu gördüğümün farkında değil. Öylesine büyük bir açlıkla bakıyor ki bana ürperiyorum. Kafamı aniden ona çeviriyorum. Ne kadar çabuk değiştirmiş bakışlarının yönünü. Uzun uzun süzüyorum. Baştan ayağa. Ayakkabıları leş gibi. Üstü başı sanki yerlerde yuvarlanmışçasına toz kaplı. Sanki az önce dakikalarca yüzüme bakan o değilmiş gibi bakışlarımdan rahatsız oluyor.Hatta bir ara pişkin pişkin suratıma bakıyor ne bakıyorsun der gibi. Aldırmıyorum.

(devamı…)

Yarı karanlık boş bir odada yerde debelenirken buldum kendimi.derin bir uykudan uyanmış gibi biraz mahmurluk var üzerimde. Sol gözümle dudaklarımda bir sızı. Etrafıma çarpa çarpa düğmeyi buluyorum. Işığı açmamla gözlerim acıyor. Ağzım sudan çıkmış bir balık gibi sessiz sessiz açılıp kapanıyor. Çığlıklar atıyorum aslında ama ses tellerim sanki başkasına aitmiş gibi beynimin verdiği komutlara uymuyor. (devamı…)